Chep Pallecon Solutions

Het is 8 uur 's ochtends en de werknemer loopt erbij alsof hij dood is. Hij loopt al twintig minuten heen en weer rond zijn heftruck en de open laadbak van de vrachtwagen, maar kan niet beginnen met lossen. Hij krabt aan zijn neus en hoofd, en het is volstrekt onduidelijk wat ze hier doen. Oh, en een collega is al naar hem toegekomen. Hij is weer bij zinnen gekomen en ze zijn aan het praten... Te oordelen naar hun opgewekte gezichten, bespreken ze het nieuws. Verdorie, zijn knieën zijn er slecht aan toe en hij kan nauwelijks meer lopen...

Het laden duurt lang, de werknemers zijn Pools, iedereen rent constant voor pauzes. Het hele bedrijfsterrein ligt bezaaid met allerlei rommel, met een tandemoplegger rijden is gewoon een ramp. De toegang tot de laadperrons is verschrikkelijk. Als je met een tandemoplegger rijdt, moet je hem loskoppelen omdat de lading zo dicht op elkaar ligt vlak onder de deur, je kunt de laadklep niet sluiten. Op het terrein moet je een helm, een vest en een volle vuilniszak dragen.

Ze hebben de vrachtwagen snel uitgeladen. Het is onduidelijk waarom een ​​helm verplicht is, en de chauffeur is niet betrokken bij het uitladen.

Snel laden, vriendelijk personeel. Schone toiletten. We schrijven een CMR-formulier naar het laadbedrijf.